Wilco

Mijn naam is Wilco Janssen.

IMG_8202

Wilco met Britney

Van kinds af aan wilde ik graag eigen dieren maar helaas was dat financieel niet mogelijk. ben al op jonge leeftijd op een boerderij gaan werken om zo met dieren om te kunnen gaan. Als 16 jarige kocht ik mijn eerste pony Cora. Ik wist op dat moment helemaal niets van de paarden af. Ik heb alles in de praktijk zelf moeten leren. Dat is gelukt mede dankzij de hulp van een toenmalige collega Geert van Dalen. Hij heeft mijn veel geleerd en vooral meegeholpen om dingen te realiseren.

Vanaf mijn 19e jaar ben ik begonnen met paardrijlessen bij Jan Oortveld op manege De Liemers in Beek. Van Jan heb ik heel veel geleerd en hij heeft mij enthousiast gemaakt voor de paardensport. Over deze jaren kan ik een boek schrijven maar ik zal het nu kort houden. Toch wil graag zeggen dat ik Jan daarvoor nog altijd dankbaar ben want anders was dit nooit zo uitgegroeid tot wat het nu is.

Al snel werd mij duidelijk dat ik net zo goed als Jan wilde worden en ik heb toen aan Jan gevraagd wat ik daarvoor moest doen. De volgende woorden van Jan zijn mij altijd bijgebleven. ‘Je bent te laat, dan had je als 8 of 9 jarige hier moeten komen, Maar je bent wel fanatiek en je hebt gevoel voor paardrijden. Van de 100 % ruiters hebben er 2% talent. Daarvan gaat helft voetballen of handballen of met de vrienden uit. Een kwart heeft het geld er niet voor dus blijft er maar een kwart over. Ik denk dat jij bij die 2 % hoort en de rest moet je zelf invullen.’

Als je in de paardensport verder wil komen dan moet je een hoop leuke dingen aan je voorbij laten gaan. Ik heb toen inderdaad elke cent in de opleiding gestoken en kreeg al snel via Jan paarden te rijden van mensen die op de manege een paard gestald hadden staan. Ik werd gevraagd door Thea Oortveld (de Zus van Jan ) of ik groom van haar wilde worden bij tweespan menwedstrijden. Zij reed op dat moment internationaal marathonwedstrijden. We hebben diverse wedstrijden in het buitenland gereden en dit was een geweldige ervaring. Ik heb hier ook veel van geleerd vooral dat het zwaar werk is en dat er heel veel tijd in training van een span paarden gestoken moet worden voordat het allemaal goed loopt.

Ondertussen heb ik mijn eigen eerste paard gekocht genaamd Evita. Zij had een draadwond en liep scheef. In overleg met Jan hebben we haar ingespannen om lange rechte lijnen te kunnen rijden. Dat ging zo goed dat ik al snel daarna zelf samengestelde menwedstrijden ben gaan rijden. Dankzij de hulp van mijn toenmalige groom Luc Bartels, fam. van Dalen, Kneepkens Haco B.V., autobedrijf J.G. Egbers, William Notten en nog vele anderen zijn wij 2 keer op het Nederlands kampioenschap geweest. Daar zijn we 1 keer 1e en 2e zijn geworden. Dit waren bijzonder mooie jaren waar ik nog steeds met plezier en trots op terug kijk. Omdat Evita (Record x Le mexico) niet de capaciteit had om in de dressuur verder te komen maar wel een mooie merrie was, hebben we bij haar een veulen gefokt.

Dat was Kingsley (Belmondo x Record) een mooie merrie met veel beweging. Kingsley was makkelijk in de omgang en nergens bang voor. Met haar hebben we Z dressuur gereden en hebben haar na een blessure ingezet voor onze eigen fokkerij, zie onze paarden.Ik heb de instructeursopleiding gevolgd in Ermelo en enkele jaren bij diverse verenigingen en maneges les gegeven. Bij Stal ‘t Hooge End in Didam, bij de familie Wenting, heb ik enkele schitterende jaren gehad waarbij ik paarden reed en lessen heb gegeven. Daar heb ik veel ervaring kunnen uitwisselen met zowel dressuur- als springruiters. De familie Wenting heeft mij heel erg gesteund in die tijd. Deze mensen blijf ik zeer dankbaar voor de mogelijkheden die mij toen geboden zijn. Ik heb daar ook mensen leren kennen die mij geweldig verder hebben geholpen in de sport.Monica Drohm wil ik in het bijzonder noemen omdat ik via haar het paard Federleicht heb mogen rijden. Monica reed op dat moment Z2 met haar en ik mocht haar uitbrengen om sneller een winstpunt in de M dressuur te kunnen halen waardoor ik verder mocht met de instructeursopleiding.Na een lange tijd ook les te hebben gehad van Henk Buunk uit Zelhem heb ik ook enkele jaren les van Rien van de Schaft uit Wenum Wiessel mogen hebben. Dat was elke keer weer een fantastische ervaring. Hij legt alles zeer goed uit, elk paard is anders, waar moet je op letten en wat kan wel of niet. Hij leerde mij om een goede paardenafrichter te worden waarbij het africhten belangrijker is dan de wedstrijd. Ook heeft hij mij het belang van positief lesgeven geleerd waarbij elke kleine vooruitgang beloond wordt. Rien is op dit moment bondscoach van het Nederlands dressuurteam, instructeur voor de ORUN opleiding van het Federatiecentrum Ermelo. Daarnaast is hij betrokken bij jury- opleidingen en adviseert hij het Rabobank Talentenplan. Hij heeft zelf van 1979 tot 1983 in een Grand Prix team gereden en was kanshebber voor de Olympische Spelen in 1980. Ondanks dat hij het hoogste niveau heeft mogen bereiken blijft hij plezier houden in het rijden van paarden en les geven op alle niveaus. Hij hanteert daarbij zijn kenmerkende stijl. Een paard in balans rijden met het gewicht over vier benen verdeeld zonder een paard in een bepaalde houding te dwingen of te trekken. De rug moet welven door een hals die op lengte blijft. Bij Rien heb ik leren zien hoe een paard loopt terwijl hij zich helemaal loslaat, ontspant en nageeft met een actief achterbeen om van daaruit tot aanspanning te komen.Zelf heb ik diverse paarden opgeleid en enkele paarden naar Z niveau gereden. Door een ongeval hebben we een heel goed paard genaamd Nikkei, die veel talent had voor het zware werk, moeten laten inslapen en dit zette gelijk een dikke streep door de wedstrijdsport. Op dit moment rijden we zelf weer wedstrijden met enkele jonge paarden die we zelf gefokt en opgeleid hebben. Daarbij is Fabulous Dream een uitblinker.
Heb nu op dit moment les Van Patricia Alhström die ook elke les de vinger op de zere plek legt en mijn constant wijst op de foute die wij als ruiter maken waardoor het paard datgene niet kan uitvoeren wat we van hem vragen.
Dus het paard is niet het probleem maar wij ruiters. Wij zullen zeker met Fabulous Dream weer gaan vlammen op de wedstrijden.
Ook vind ik het erg leuk om mijn zoon Dylan en zijn pony Boas en Nantwine met Elion te begeleiden.
Zoals u leest ben ik nog steeds actief in de paardensport en ik hoop nog in lengte van jaren deze hobby te mogen en kunnen blijven doen.
Met vriendelijke groet,
Wilco Janssen.