Cora

coraCora was een New Forrest pony.

In 1981, ik was toen 16 jaar, kocht ik mijn eerste ponyveulen Cora. Ik was bij de geboorte van Cora en ik had zo’n band met haar dat overal waar ik was, zij ook was. Toen er een handelaar kwam die Cora wilde kopen, heb ik besloten dat ik haar zelf zou kopen. Ik heb via mijn zwager een wei in Westervoort kunnen huren en ben begonnen aan een avontuur die tot op heden nog voortduurt.

Destijds wist ik echt helemaal niets van paarden. Dankzij de vele hulp van Geert en Doortje van Dalen hebben we de wei en stal in orde gemaakt. Na enige tijd mocht ik Cora bij ons dorp bij de fam. Hooijman stallen. Zij waren gestopt met het houden van varkens. Ik heb toen samen met een vriend een stal gemaakt in een schuur.

Toen Cora 4 jaar was hebben we haar zadelmak gemaakt en ook aangespannen. Over deze tijd kunnen we een boek schrijven. Cora deed alles wat verboden was: bokken, uitbreken en vooral haar eigen gang gaan. Toch hebben we veel van haar geleerd. Na veel geduld en doorzettingsvermogen hebben we haar aan de gang gekregen.

Ondertussen ben ik zelf les gaan nemen bij manege De Liemers. Ik kwam er al snel achter dat ik te groot en te oud werd voor Cora en zij is toen door diverse kinderen bereden waaronder Mariëlle Boersma. Zij en Cora waren echt een team samen. Cora was niet de gemakkelijkste pony maar Mariëlle kon er goed mee overweg. Mariëlle heeft met Cora wedstrijden gereden tot L2 niveau.

Dankzij Mariëlle en haar zus Marloes ben ik met de instructeursopleiding begonnen. Ik hielp ze toen mee met hun eigen pony Isabel, op dat moment reden zij M1 dressuur met haar. Na 2 jaar heeft zowel Mariëlle als Marloes de Nederlandse kampioenschappen gereden in de klasse Z1. Marloes is daarbij met 1 punt verschil 2e geworden en Mariëlle 4e. Volgens de verenigingsinstructeur kon ik hen niet helpen omdat ik geen diploma had. Ik ben toen begonnen met de opleiding. Toen heb ik ook mijn eerste paard gekocht, Vinerva.

Cora heb ik toen helaas moeten verkopen omdat het financieel anders niet op te brengen was. Ik denk nog vaak terug aan die tijd. Het was vaak moeilijk en zwaar maar toch is dit de basis geworden voor datgene wat we nu hebben opgebouwd.